تاریخ و معماری قلعه بودروم
قلعه بودروم در اوایل قرن پانزدهم میلادی توسط شوالیههای سنت جان ساخته شد. از آنجا که شوالیهها یک سازمان چندملتی بودند، هر ملیت برج خود را به سبک خود ساخت و در نتیجه برجهای فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی، ایتالیایی و انگلیسی در داخل قلعه شکل گرفت.
بقایای مقبره یکی از عجایب هفتگانه جهان باستان به عنوان مصالح ساختمانی در ساخت قلعه استفاده شد و آثار جهان باستان هنوز روی دیوارها قابل مشاهده است. در دوران عثمانی، یک مناره و یک حمام به نمازخانه اضافه شد و قلعه با چشمانداز فرهنگی چندلایه خود در فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
اداره کل میراث فرهنگی و موزهها — بودروم
مجموعههای باستانشناسی زیرآب و کشتیهای غرقشده
این موزه که از سال ۱۹۶۴ فعالیت میکند، دارای مجموعه غنی از آثار زیرآبی است که از قرن شانزدهم قبل از میلاد تا قرن شانزدهم میلادی قدمت دارند. بیشتر این اقلام در جریان کاوشهای زیرآبی که از سال ۱۹۶۰ در امتداد سواحل ترکیه انجام شد، کشف شدند.
ارائه موزهای وزارت فرهنگ و گردشگری مجموعههایی شامل کشتیهای غرقشده عصر برنز متاخر، کشتی غرقشده شیشهای سرچه لیمانی، کشتی غرقشده تکتاش، کشتی غرقشده کهن بوزوکاله و کشتیهای غرقشده یاسیادا را برجسته میکند. کشتی غرقشده اولوبورون که به قرن چهاردهم قبل از میلاد بازمیگردد، به دلیل تنوع غنی یافتهها و بازتاب اولیه ترین دوره تجارت بینالمللی دریایی، به عنوان بزرگترین کشف قرن بیستم در باستانشناسی زیرآب در نظر گرفته میشود.
اداره کل میراث فرهنگی و موزهها — بودروم
نمایشگاه آمفورا و یافتههای زمینی
معرفی موزه وزارتخانه این مجموعه را به عنوان یکی از بزرگترین مجموعههای آمفورا در جهان توصیف میکند که آمفوراهای استفاده شده در دنیای مدیترانه را از قرن شانزدهم قبل از میلاد تا قرن دوازدهم میلادی ردیابی میکند. همان روایت سازمانی همچنین به پیدایش باستانشناسی زیرآب در ترکیه به لطف غواصان اسفنج بودروم میپردازد.
علاوه بر اکتشافات زیرآبی، ارائه موزهای وزارتخانه شامل بخشهایی درباره نکروپلیسهای عصر برنز اولیه، نکروپلیس موسگبی، نکروپلیس شرقی هالیکارناسوس، شاهزاده کاریایی و پداسا است. این یافتههای زمینی زمینه جداگانهای برای خواندن گذشته باستانشناسی شبهجزیره بودروم در کنار اکتشافات دریایی آن فراهم میکند.
